#ELANCE10 interview: Dorien van Linge

Bijgewerkt: mrt 3

Ter ere van ons jubileumjaar delen we iedere maand een of meerdere interviews met vrouwen die ons inspireren. Deze keer is dat Dorien van Linge (1994) uit Amsterdam. Ze is journalist, auteur en dj. Je kunt haar kennen van haar stukken die ze schrijft voor de Volkskrant of van haar debuut Feminist Fataal waarin ze schrijft over gender, seksualiteit, het lichaam en wat het voor haar betekent anno 2020 feminist te zijn. Hoe ben je gekomen waar je nu bent qua werk/carriere? Ik denk dat het bij mij een combinatie van geluk, hard werken en mijn achtergrond is. Het zou leuk zijn als iedereen gelijke kansen krijgt en evenveel kans maakt op een leuk, succesvol werkleven, maar helaas is dat in de praktijk vaak nog niet het geval. Ik wilde vroeger al schrijven, in mijn tienerjaren dacht ik bij een fashion magazine als Elle of Vogue. Ik vind die wereld nog steeds interessant, vooral omdat bladen tegenwoordig een grote inhaalslag maken: thema’s als mode en beauty worden gecombineerd met feminisme en meer inhoudelijke thema’s. Da’s tof. Maar ik ben ook erg blij met mijn werk als journalist voor de krant. Ik ben er heel erg ingerold, via een stage tijdens mijn studie. Wat ik leuk vind aan werken bij de Volkskrant: ik kan een andere doelgroep bereiken dan mijn eigen feministische, millennial bubbel. En juist die doelgroep kennis laten maken met Youtube, de onlinecultuur en bijvoorbeeld iets schrijven over mannelijke beautybloggers - iets waar zij misschien nog nooit over gehoord hebben.


Op welke manier ben je in je dagelijkse leven bezig met thema’s als emancipatie, Female Empowerment en feminisme? Om te beginnen heb ik hierover dus een boek geschreven. Ik ben daar best een tijdje mee bezig geweest, ongeveer twee jaar. Mijn interesse werd gewekt toen ik sociologie ging sturen aan de Universiteit van Amsterdam en een minor in Gender Studies deed. Ik moest toen voor mijn studie verschillende feministische boeken lezen en kon dingen toen beter plaatsen, bijvoorbeeld mijn eigen ervaringen met seksisme, de obsessie met mijn lichaam die zich uitte in een eetstoornis tijdens mijn tienerjaren en twijfels over mijn seksualiteit en geaardheid. Ik merkte dat feministische literatuur vaak of heel wetenschappelijk is en hierdoor niet toegankelijk voor iedereen of juist alleen over een persoonlijke ervaring ging. Mij leek het fijn en belangrijk om een combinatie van die twee te maken.

Daarnaast probeer ik me bezig te houden met activisme. Ik geef bijvoorbeeld geld aan actiefondsen Mama Cash en Kick Out Zwarte Piet. We kunnen met z’n allen vaak blijven bespreken hoe belangrijk het is om bijvoorbeeld een vuist te maken tegen racisme en op te komen voor gemarginaliseerde groepen, maar soms moeten we ook gewoon demonstreren en geld geven denk ik. Ook ben ik op sociale media actief en deel veel rondom deze thema’s. In Amsterdam ben ik onderdeel van een soort jong feministengroepje waardoor ik en anderen om me heen soms denken dat feminisme al best mainstream is geworden, maar als ik bijvoorbeeld met mensen buiten mijn randstedelijke bubbel praat dan merk ik dat het eigenlijk nog heel niche is.


Hoe denk jij dat we de positie van vrouwen anno 2020 kunnen versterken? Ik hoop dat intersectioneel feminisme nog meer aan terrein gaat winnen, en dat feministen zich niet alleen bezighouden met het verschil tussen man en vrouw, maar ook met wat je huidskleur of klasse betekent voor je leefwereld. Daarnaast denk ik dat een vrouwenquota en andere diversiteitsquota kunnen bijdragen aan de versterking van de vrouw op de arbeidsmarkt. Als er meer posities voor vrouwen zijn (in hogere functies) hoeven we ook minder de strijd aan te gaan met elkaar. Ook zou ik het fijn vinden als er in de media, in talkshows en de krant niet alleen een vrouw van kleur aan het woord laat als het gaat over racisme of haardracht, maar ook als we het hebben over de wetenschap of over politiek. Die mate van inclusie zou in mijn ogen echt het doel moeten zijn. Zodat de jongere generatie zichzelf terugziet en het idee krijgt dat je ongeacht je uiterlijke kenmerken alles kunt bereiken.


Wat zou je tegen je jongere zelf willen zeggen? Ik denk het belangrijkste: wees niet zo streng voor jezelf. Ik heb het grootste gedeelte van mijn puberteit een eetstoornis gehad. En ik was heel perfectionistisch, of het nu ging over school of mijn dansvooropleiding. Door die ‘alles of niets’ mentaliteit stortte ik geregeld in en had ik een hele zware puberteit. Nu denk ik: je kunt ook gewoon dingen voor je plezier doen, niet alles hoeft helemaal perfect. En wat ik ook zou zeggen is: deel je emoties met anderen om je heen, je hoeft het niet allemaal zelf op te lossen. Heb je tips voor meisjes/ jonge vrouwen om hun doelen te behalen en dromen na te jagen?

Ik denk dat het als vrouw belangrijk is dat je een fijn netwerk opbouwt met like-minded andere vrouwen. Wat ik heel leuk vind aan de feministische beweging is dat iedereen elkaar heel erg support. Er is veel minder ellebogenwerk dan ik had gedacht. We supporten elkaar en daar ben ik heel erg voor. Ik merk dat dat mij helpt om mijn doelen te behalen, ik heb het gevoel dat ik er niet helemaal alleen in sta.



Interview + foto door: Tatjana Almuli

Amsterdam
 

Hoofdkantoor

Bos en Lommerplein 281

1055 RW Amsterdam

Studio (postadres)

Marius van Bouwdijk Bastiaansestraat 30

1054 SP Amsterdam

Den Haag
 

ELANCE Academy

Koninginnegracht 15

2514 AB Den Haag

  • Instagram
  • Facebook
  • Black LinkedIn Icon

IBAN: NL50RABO 0128523476 

Stichting Elance

EA Logos_01.png
  • Instagram
  • Facebook
  • Black LinkedIn Icon