#ELANCE10: interview met Mariëlle Bevers

Bijgewerkt op: apr 21

Ter ere van ons jubileumjaar plaatsten we maandelijks een interview met een Powervrouw die ons inspireert. Dit keer een interview van onze projectleider Winita Acharju met Mariëlle Bevers. Zij is Directeur Communicatie bij het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en zet zich binnen en buiten haar werk op verschillende manieren in om de maatschappelijke positie van vrouwen te versterken. In dit stuk deelt ze meer over haar werk, persoonlijke drijfveren en de lessen die ze leerde.

Winita: Hoi Mariëlle, op welke manier ben jij in je dagelijkse leven bezig met thema’s als emancipatie, feminisme en Female Empowerment?

Ik ben op verschillende niveaus met al deze thema’s bezig. Emancipatie is ook onderdeel van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW). Als Directeur Communicatie werk ik hiervoor onder andere aan het vrouwenquotum en financiële onafhankelijkheid van vrouwen. Ook werk ik mee aan diversiteitsprogramma’s, omdat ik het belangrijk vind dat we niet alleen gendergelijkheid aanpakken, maar ook nog inclusiever worden als overheid. In mijn vrije tijd ben ik bestuurslid van het vrouwennetwerk Zonta aan Zee. Een serviceclub die zich inzet voor een betere maatschappelijke positie van vrouwen. Dat doen we op verschillende terreinen: we spannen ons bijvoorbeeld in voor onderwijs voor tienermoeders, maar ook vrouwen met een migratieachtergrond of vrouwen die te maken hebben met huiselijk geweld. En dit jaar hebben we ELANCE financieel gesteund. Het is bijzonder om te zien dat wij vrouwen onder elkaar zoveel voor elkaar kunnen betekenen; ik haal hier veel voldoening uit. Bovendien wil ik een rolmodel zijn voor mijn zestienjarige zoon en dochter. Ik hoop dat zij zich beiden gesterkt voelen om te zijn wie ze willen zijn. En dat mijn dochter doet wat ze wil in haar leven zonder te maken te krijgen met ongelijke kansen omdat ze een vrouw is. Voor haar generatie en alle generaties na haar wil ik me blijven inzetten voor vrouwenrechten. Waarom vind je het belangrijk met deze thema’s bezig te zijn, hoe is dat begonnen? 

Allereerst kom ik uit een echt ondernemersnest. Mijn moeder werkte altijd en ik vond dat dus doodnormaal. Later zag ik pas dat moeders van vriendinnetjes niet allemaal werkten, toen begon ik in te zien dat het niet vanzelfsprekend is dat je als vrouw (financieel) onafhankelijk bent. Maar omdat dit wel mijn voorbeeld was, voelde het logisch voor mij dat ik na het studeren fulltime ging werken. Daarnaast heb ik een heel sterk gevoel voor rechtvaardigheid, waardoor ik het bijvoorbeeld onacceptabel vind dat vrouwen nog steeds minder verdienen dan mannen in eenzelfde soort functie. Ik denk dat die passie dus vooral voortkomt uit het gevoel: we hebben nog veel om voor te strijden. 

Waar loop jij nog tegenaan in je persoonlijke en professionele leven? Ik merk dat veel vrouwen een diepe ingesleten onzekerheid kennen. We twijfelen vaak of we wel goed genoeg zijn, zowel in ons privéleven als professioneel. Mannen zijn over het algemeen zelfverzekerder, of kunnen onzekerheid beter verbergen. Wanneer een man bijvoorbeeld bij de vereisten in een sollicitatiebrief drie vakjes kan aankruisen denkt hij sneller dat hij geknipt is voor de baan. Terwijl als een vrouw zeven vakjes kan aankruisen, ze nog steeds twijfelt of ze wel geschikt is voor de baan. Die onzekerheid ken ik natuurlijk bij tijd en wijle ook. Gelukkig ben ik ouder en weet ik ondertussen goed wat ik wel en niet kan. Daarnaast merk ik dat er in onze cultuur nog steeds een grote vanzelfsprekendheid heerst dat je als vrouw het grootste gedeelte voor de zorg van de kinderen draagt, daar loop ik zelf ook weleens tegenaan. 

Hoe denk jij dat we de positie van vrouwen anno 2020 kunnen versterken? Een aantal dingen waar ik me concreet voor inzet is het dichten van de loonkloof en ook strijden voor meer vrouwen in topfuncties. Daarbij vind ik het echt belangrijk dat vrouwen elkaar beter ondersteunen. Zowel door niet te oordelen over elkaars keuzes (bijvoorbeeld over fulltime werkende moeders of juist thuisblijvers), als door sterkere netwerken samen op te bouwen en elkaar meer kansen te gunnen. Ik heb regelmatig ‘Queen Bee’ gedrag om me heen gezien de afgelopen jaren, en dat helpt ons vrouwen uiteindelijk niet. Daarom vind ik ELANCE zo charmant en goed werken als organisatie: jullie gaan echt uit van een ‘samen sterker’ gevoel. Daarin zijn jullie echt een voorbeeld voor anderen! Ja mooi dat je dat zegt. Ik vind het inderdaad fantastisch om met zoveel eensgezinde vrouwen te werken en ons in te zetten voor dezelfde doelen. Ik besef me nu weer dat dit niet vanzelfsprekend is. Oké, een na laatste vraag: wat zou je tegen je zestienjarige zelf willen zeggen? 'Het komt wel goed. Maak je niet teveel zorgen over de toekomst, volg je hart en je hoofd - in die volgorde. Je zult op je bek gaan, maar dat is niet erg. Je leert daarvan, het maakt je mooier en sterker.’

Mooie les! Tot slot: heb je tips voor meisjes en jonge vrouwen om hun dromen na te jagen en de beste versie van zichzelf te worden?

Jazeker, leer jezelf goed kennen: wat zijn jouw drijfveren, wie ben je, waar ben je goed in, waar ben je minder goed in? Wat ergert je? Waar krijg je energie van? En wees vervolgens je eigen beste vriendin; wees rechtvaardig maar mild. Omarm dat je niet perfect bent en ga uit van wat je goed kunt. Vergeet niet dat iedereen wel eens onzeker is, maar recht je schouders en onthoud goed dat je er mag zijn en dat je waardevol bent. Als vrouwen mogen we minder twijfelen aan onszelf en meer vanuit zelfvertrouwen handelen. Wat je aandacht geeft groeit, dat is een belangrijke les. 


459 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven